Przydatność do recyklingu nie jest cechą samego polimeru. Ocenie podlega całe opakowanie, jego komponenty i zachowanie w odpowiednim systemie zbiórki, sortowania i recyklingu.
Dwa filary art. 6
PPWR łączy techniczne projektowanie z myślą o recyklingu z późniejszą oceną, czy odpowiednia kategoria opakowania jest rzeczywiście poddawana recyklingowi na dużą skalę.
Całe opakowanie ma znaczenie
Główny polimer nie przesądza o wyniku. Znaczenie mogą mieć etykiety, rękawy, kleje, zamknięcia, bariery, pigmenty, dodatkowe komponenty oraz możliwość ich oddzielenia w procesie.
Klasy A, B i C
PPWR określa progi wydajności recyklingu:
- A – co najmniej 95%;
- B – co najmniej 80%;
- C – co najmniej 70%.
Wynik poniżej 70% oznacza niespełnienie odpowiedniego progu technicznej przydatności do recyklingu w tabeli załącznika II.
Etap 2030
Wymagania dotyczące projektowania z myślą o recyklingu mają znaleźć zastosowanie od 1 stycznia 2030 r. albo 24 miesiące po wejściu w życie odpowiednich aktów delegowanych – w zależności od późniejszej daty.
Etap 2035 – recykling na dużą skalę
W kolejnym etapie sama techniczna możliwość recyklingu nie będzie wystarczająca. Znaczenie ma również rzeczywiste funkcjonowanie systemów zbiórki, sortowania i recyklingu dla danej kategorii opakowania.
Etap 2038
Od 2038 r. standardowy dostęp do rynku ma wymagać klasy A lub B. Oznacza to, że klasa C powinna być traktowana jako rozwiązanie przejściowe, a nie długoterminowy cel projektowy.
Przydatność do recyklingu a zawartość recyklatu
Art. 6 i art. 7 odpowiadają na dwa różne pytania. Opakowanie może zawierać wysoki udział PCR i jednocześnie mieć słabą przydatność do recyklingu. Może też nie zawierać recyklatu, ale być dobrze zaprojektowane do kolejnego cyklu materiałowego.
RecyClass a PPWR
Metodologie RecyClass mogą wspierać ocenę techniczną i rozwój projektu, ale aktualnego wyniku RecyClass nie należy automatycznie utożsamiać z przyszłą prawną klasą PPWR. Podstawą zgodności pozostają przepisy i akty wydane na ich podstawie.
Najważniejszy wniosek
Producent powinien zarządzać recyklowalnością jak parametrem projektu całego opakowania, z kontrolą komponentów, wersji i dowodów – nie jak prostą cechą przypisaną do jednego polimeru.