Najpierw ustal, czy art. 7 PPWR ma zastosowanie do danego opakowania. Następnie określ, czy jest to opakowanie wrażliwe na kontakt z produktem, jednorazowa butelka z tworzywa sztucznego na napoje czy pozostałe opakowanie z tworzywa sztucznego.
Cztery podstawowe progi z art. 7 PPWR
Rozporządzenie (UE) 2025/40 przewiduje minimalną zawartość materiału pochodzącego z recyklingu odzyskanego z pokonsumenckich odpadów z tworzyw sztucznych. Dla pierwszego etapu stosowania art. 7 wskazano cztery podstawowe wartości:
- 30% – dla opakowań wrażliwych na kontakt z produktem, wykonanych z PET jako głównego składnika, z wyjątkiem jednorazowych butelek z tworzyw sztucznych na napoje;
- 10% – dla opakowań wrażliwych na kontakt z produktem, wykonanych z tworzyw sztucznych innych niż PET, z wyjątkiem jednorazowych butelek na napoje;
- 30% – dla jednorazowych butelek z tworzyw sztucznych na napoje;
- 35% – dla pozostałych opakowań z tworzyw sztucznych objętych art. 7.
Najpierw sprawdź, czy art. 7 ma zastosowanie
Najczęstszy błąd polega na przypisaniu progu wyłącznie na podstawie materiału, np. „PET = 30%”. To zbyt duże uproszczenie. Przed określeniem poziomu należy sprawdzić pełny zakres art. 7, w tym wyłączenia i szczególne zasady dotyczące określonych kategorii opakowań.
Klasyfikację warto prowadzić w następującej kolejności: rodzaj opakowania → zastosowanie → status opakowania wrażliwego na kontakt z produktem → główny materiał → ewentualny status butelki na napoje → wyłączenia.
PCR i PreCR to nie to samo
Art. 7 odnosi wymagane poziomy do materiału pochodzącego z recyklingu odzyskanego z odpadów pokonsumenckich. Materiał przedkonsumencki może być materiałem z recyklingu, ale nie zastępuje automatycznie udziału PCR wymaganego przez ten przepis.
Przykładowo 20% PCR i 20% PreCR oznacza łącznie 40% materiału z recyklingu, ale nie 40% PCR.
Jak liczony jest poziom?
PPWR przewiduje obliczanie minimalnej zawartości jako średniej dla zakładu produkcyjnego i roku, w podziale na rodzaje i formaty opakowań określone w załączniku II. Szczegółowa metodologia obliczania i weryfikacji jest powiązana z aktami wykonawczymi Komisji.
Termin 2030 ma mechanizm „późniejszej daty”
Wymagania pierwszego etapu mają zastosowanie od 1 stycznia 2030 r. albo trzy lata od wejścia w życie aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 7 ust. 8 – w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Dlatego przy planowaniu zgodności należy kontrolować nie tylko sam tekst PPWR, lecz także publikowane akty wykonawcze.
Co przygotować już teraz?
- jednoznaczną klasyfikację opakowania i jego części z tworzyw sztucznych;
- masy komponentów oraz dane o zastosowanych materiałach;
- rozróżnienie PCR i PreCR;
- dane o dostawcach i pochodzeniu recyklatu;
- system umożliwiający zestawienie danych na poziomie zakładu i okresu rozliczeniowego;
- kontrolę zmian materiałowych i konstrukcyjnych.
Najważniejszy wniosek
Właściwy próg nie wynika z samego polimeru. Najpierw trzeba prawidłowo sklasyfikować opakowanie, a dopiero potem przypisać odpowiedni wymóg dotyczący PCR.