Opakowanie może zawierać dużo recyklatu i być trudne do ponownego recyklingu. Może też nie zawierać recyklatu, ale być bardzo dobrze zaprojektowane do odpowiedniego strumienia recyklingu.
Zawartość recyklatu patrzy wstecz
To informacja o tym, jaka część materiału użytego do wytworzenia produktu pochodzi z recyklingu. Do jej wiarygodnego określenia potrzebne są dane o dostawcach, pochodzeniu materiału, recepturze, dozowaniu i bilansie.
Przydatność do recyklingu patrzy do przodu
Ocenia, czy konstrukcja produktu – w szczególności opakowania – może zostać skutecznie zebrana, posortowana i poddana recyklingowi w odpowiednim systemie.
Przykład 1: dużo recyklatu, słaby projekt
Butelka może zawierać wysoki udział rPET, ale posiadać komponenty utrudniające identyfikację lub recykling. Wysoka zawartość materiału z recyklingu nie usuwa problemów projektowych.
Przykład 2: brak recyklatu, dobry projekt
Opakowanie wykonane z tworzywa pierwotnego może być zaprojektowane w sposób bardzo dobrze kompatybilny z istniejącym strumieniem recyklingu. Brak recyklatu nie oznacza automatycznie niskiej przydatności do recyklingu.
Które programy RecyClass dotyczą tych obszarów?
- Recycled Plastics Traceability – koncentruje się na identyfikowalności i zawartości materiału z recyklingu w dalszym łańcuchu;
- RecyClass Recyclability – koncentruje się na technicznej ocenie projektu opakowania;
- Recycling Process – dotyczy procesu wytworzenia materiału z recyklingu z odpadu.
PPWR również rozdziela te pytania
Art. 6 PPWR dotyczy przydatności opakowań do recyklingu, natomiast art. 7 minimalnej zawartości materiału pochodzącego z recyklingu pokonsumenckiego w określonych opakowaniach z tworzyw sztucznych.
Najważniejszy wniosek
Profesjonalna komunikacja powinna zawsze wskazywać, czy mówimy o pochodzeniu materiału, czy o możliwości jego kolejnego recyklingu. Łączenie obu pojęć w jedno hasło prowadzi do mylących deklaracji.