Samo pośrednictwo handlowe nie wystarcza do przyjęcia, że organizacja spełnia wymagania zakresu. Trzeba sprawdzić aktualną definicję programu, rolę podmiotu, własność odpadu i sposób zachowania identyfikowalności.
Dlaczego działalność handlowa pojawia się w Sorting Process?
W łańcuchu odpadu istnieją podmioty, które nie prowadzą fizycznego sortowania, ale przejmują odpowiedzialność handlową za określone strumienie i uczestniczą w ich przepływie pomiędzy dostawcą a odbiorcą.
Kluczowa jest rzeczywista rola organizacji
Przed kwalifikacją należy ustalić, czy podmiot przejmuje prawną własność odpadu, jakie dokumenty wystawia, kto organizuje transport, czy materiał jest magazynowany oraz w jaki sposób zachowywana jest informacja o jego pochodzeniu.
Jakie informacje powinny być możliwe do prześledzenia?
- dostawca i źródło odpadu;
- rodzaj i ilość materiału;
- partia lub inny identyfikator;
- dokumenty handlowe i transportowe;
- lokalizacja magazynowania, jeżeli występuje;
- odbiorca i dalszy kierunek materiału;
- zgodność z wymaganymi pozwoleniami.
Dostawa bezpośrednia nie usuwa obowiązku identyfikowalności
Jeżeli materiał jedzie bezpośrednio od dostawcy do odbiorcy, a podmiot handlowy pozostaje stroną transakcji, dokumentacja nadal musi umożliwiać powiązanie obu stron z konkretnym strumieniem.
Nie myl podmiotu handlowego z sortownią
Zakres i wymagania są dostosowane do rzeczywistej działalności. Firma, która nie prowadzi sortowania, nie powinna przedstawiać się jako certyfikowana sortownia wyłącznie na podstawie zakresu handlowego.
Najważniejszy wniosek
W certyfikacji podmiotu handlującego odpadami najważniejszym „procesem” jest wiarygodny przepływ własności, dokumentów i informacji o materiale. Każda luka w tym łańcuchu osłabia identyfikowalność.
